Hallo Allemaal,
Door problemen met het internet en het ontbreken aan tijd hebben we jullie de laatste dagen niet op de hoogte kunnen houden van de vorderingen van Tess.
De therapie is inmiddels afgelopen maar ik zal jullie vertellen hoe het allemaal is gegaan:
We hebben met z'n allen (lees Tess) heel erg gewerkt aan haar evenwicht. In het voorbereidings half uur heeft hij haar veel oefeningen laten doen en hebben we een filmpje opgenomen met opdrachten voor thuis. Tess vind de spelletjes erg leuk dus moeten we thuis weer opnieuw opzoek naar een kinder-fysiotherapeut om het verder uit te bereiden.
Verder heeft Gerwin (haar trainer) bij Tess geconstateerd dat ze eigenlijk gewoon helemaal geen opdrachten of bevelen accepteerd van een ander en dat ze dan erg boos wordt omdat ze het gewoon allemaal zelf wil bepalen wat en wanneer ze iets wil en moet doen. Verder hebben we veel gewerkt aan Tess haar faalangst en onzekerheid.
Gerwin had de rapporten en verslagen van school goed doorgelezen en wilde vooral ook werken aan haar eigen verhaal kunnen vertellen.
Tess vind het nl erg moeilijk om op maandagmorgen te vertellen wat ze in het weekend heeft gedaan, terwijl ze dat eigenlijk heel erg goed weet. Als de juf haar dan steekwoorden geeft kan ze het verhaal heel goed vertellen maar uit zichzelf helemaal niet. Gerwin liet haar daarom steeds 3 opdrachten voor de dolfijn Mateo achter elkaar benoemen die ze graag wilde doen, moest ze dan ook allemaal achter elkaar aan de dolfijntrainster vragen om Mateo vervolgens de opdracht te geven het te mogen doen in het water.
Als Mateo het dan samen met Tess allemaal gedaan had, bv eerst over de stok springen, dan de bal terugbrengen en vervolgens Tess een kus geven, moest Tess tegen de interim (stagaire) weer vertellen wat ze allemaal gedaan had.
Dit om te trainen dat ze goed moest nadenken en navertellen.
Het bleek steeds dat als Gerwin het met 2 kaartjes deed, Tess er een miste. Gerwin het met 3 kaartjes deed er Tess een miste en als hij het met 4 kaartjes deed ze er weer een miste. We kwamen er dus maar niet achter of Tess het nou bewust doet om toch een keer hulp te vragen of dat ze het echt niet weet. Volgens ons is het toch steeds die onzekerheid omdat ze ook weet dat ze toch wel geholpen wordt als ze het vraagt. Toen we de volgende dag begonnen met dat ze eerst tegen zichzelf moest zeggen: "Je kunt het" dat het opviel dat ze het dan wel goed deed. een twee drie vertelde ze alles achter elkaar en nog goed ook!! Ze wist het dus wel….
Voldoende dus om thuis en op school weer mee verder te gaan werken.
Ik ga jullie thuis de super mooie foto's van Tess allemaal laten zien, en wij gaan nu nog genieten van een aantal heerlijke dagen in het warme Curacao. Ik begreep dat het weer in Nederland niet zo best is dus wij blijven hier nog even….
De groetjes van ons allemaal en tot snel
Tess van Brakel papa mama Tom en Nicky